Wialnia – urządzenie rolnicze do czyszczenia ziarna

Z definicji wialnia jest maszyną rolniczą przeznaczoną do wstępnego oczyszczenia zboża, która działa na zasadzie przesiewania wiatrowego. Może być samodzielna (napęd ręczny lub silnikowy) lub stanowi część składową młocarni. Obrotowa przewijarka oddziela plewy od pszenicy, prosa, ryżu, rzepaku, kukurydzy lub innego ziarna za pomocą obracanego koła wiatrowego.

Wialnia – sposób działania i użytkowania

wialnie do zbożaDo dziś wialnia jest częściowo stosowana w Chinach lub w krajach rozwijających się, ale także sporadycznie w Europie i USA. Najpierw wymłócone ziarno (wraz z plewami) umieszczane jest w leju zasypowym i przepuszczane przez stały strumień powietrza wytwarzanego przez wiatrak w kanale powietrznym. Plewki, ze względu na ich mniejszą masę, są wydmuchiwane z maszyny strumieniem powietrza, natomiast ziarno i inne cięższe ciała obce pozostają w maszynie i są oddzielane od siebie przez wstrząsane sita. Plewki są następnie usuwane z maszyny strumieniem powietrza. Jednak oprócz czyszczenia ziarna maszyna może być stosowana również w innych obszarach, w których konieczne jest oddzielenie składników o różnej masie. W historii techniki rolniczej wialnie do zboża stanowią jedną z najstarszych znanych maszyn. Choć znane w cesarskich Chinach już w II wieku p.n.e., były wykorzystywane tylko terytorialnie. Maszyna była droga, więc używano jej w ograniczonym zakresie w zamożniejszych południowych Chinach (do zbioru ryżu).

Stanowiło to jednak postęp w stosunku do Europy, gdzie plewy i pszenicę wyrzucano w powietrze ręcznie lub łopatami – cięższe ziarno spadało szybciej, a lżejsze plewy były zdmuchiwane przez wiatr. Holendrzy po raz pierwszy użyli tych maszyn w Europie w XVII wieku, chociaż transfer technologii z Chin jest uważany za mało prawdopodobny.